Co to jest Kambo?

Co to jest Kambo?

Kambo nie jest jadem żaby Phyllomedusa bicolor. , tylko  jej skórną wydzieliną.  Wydzielina ta  służy żabie do ochrony przed promieniami słonecznymi oraz przed drapieżnikami.
Phyllomedusa bicolor nie ma naturalnych wrogów więc nie broni się gdy się ją podnosi. Obserwuje się
jednak że niektóre gatunki węży połykają tę żabę (najprawdopodobniej gdy coś im „siądzie na
żołądku”) żeby następnie zwymiotować, gdy „połknięty” osobnik, „nastroszy się” i pokryje swoją
skórę białą wydzieliną, kórą my nazywamy Kambo (i tego terminu będziemy używali w dalszej części
tesktu), Sapo, Kampu, Don Kiet lub Vacina da Floresta (szczepionka z lasu). Węże te wracają po to
doświadczenie dość regularnie i najprawdopodobniej właśnie obserwacja tego zjawiska przez
rdzennych mieszkańców amazońskiej dżungli skłoniła ich do pierwszego zastosowania tej wydzieliny
w celach oczyszczających organizm.
Żeby zebrać Kambo doświadczeni myśliwi wybierają się w okolice strumieni dopływających do
Amazonki i „nawołują”/”śpiewają”/”szczekają”. Wtedy Phyllomedusa bicolor schodzi z górnych partii
drzew na gałęzie, które są niżej położone i dzięki temu zabiegowi jest łatwiej dostępna. Indianie na
liściach zanoszą je do wioski gdzie, rozstawiane są na dwa (pionowo) lub na cztery patyczki (poziomo)
a żaby są starannie przywiązane trawą za każdą łapę. Czasami kobiety masują im palce, aby zachęcić
żabę do pokrycia się wydzieliną, która jest następnie ostrożnie zeskrobywana i suszona na małych
drewienkach. Po zebraniu pierwszej warstwy wydzieliny żaba jest uwalniana i powraca do lasu.
Sznurki z trawy pozostawiają niewielką białą linię na każdej łapie, która powstrzymuje Indian przed
zebraniem żaby ponownie, dopóki ślady te nie znikną, co trwa co najmniej 3 miesiące.
Kambo pozyskane w ten sposób, uważa się za pozyskane w 100% etycznie. Dlatego tak ważne jest
źródło z jakiego jest pozyskiwane.
Nie jest jednak tak, że nauka w ogóle nic nie wie na temat tej mieszaniny. Obecnie zidentyfikowanych
jest 21 peptydów (krótkich łańcuchów aminokwasowych) wchodzących w skład mieszaniny Kambo
(dane z bazy UniProtKB).
Wśród przedstawicieli gatunku Phyllomedusa spp. (gatunki należące do tej rodziny) zidentyfikowano
ponad 200 różnych peptydów skórnych [1]. Dlatego na niektórych stronach Internetowych czytamy,
że w Kambo znajduje się 200 peptydów. Jest to błędna informacja, która jest powielana i nie jest
weryfikowana, przez osoby zamieszczające je na swoich forach i stronach.
Ten sam mylny mechanizm postępowania powiela się w przypadku informacji o występowaniu w
mieszaninie Kambo Dermorphiny, Phyllocaeruleiny i Sauvaginy. W tym przypadku jednak istnieje
praca Erspamer’a i wsp. z roku 1993 [5]. Ten zespół badawczy z bambusowego patyczka,
dostarczonego im do badań przez Petera Gormana, wyizolowali Dermorphinę, Phyllocaeruleinę i
Sauvagine. Niemniej jednak żadna z kolejnych grup badawczych nie wykazała obecności tych
peptydów w skórnej wydzielinie Phyllomedusa bicolor. Są one za to obserwowane u Phyllomedusa
sauvagei, Phyllomedusa azurea, Phyllomedusa jandaia oraz u Phyllomedusa hypochondrialis. W ciągu
prawie 30 lat, nie udało się powtórzyć wyników uzyskanych w w/w pracy.
Poniżej znajduje się spis najważniejszych peptydów wchodzących w skład mieszaniny Kambo. Można
ją podzielić na trzy grupy:
1) substancji wykazujących działanie przeciwbakteryjne czy przeciwgrzybicze oraz hamujące
wzrost pierwotniaków (Dermaseptin, Dermatoxin, Phylloseptin-B2, Phylloxin, Plasticin-
B1, SPYY) [1; 3-4; 7-9]
2) związków oddziałujących na Ośrodkowy Układ Nerwowy ([D-Ala2]-deltorphin, S-CGRP,
SPYY, Phyllomedusin) [2; 6]
3) substancji aktywujących mięśnie gładkie (Phyllomedusin, S-CGRP) [10]

[1] Amiche M., Seon A. A., Wroblewski H., Nicolas P. (2000). Isolation of dermatoxin from frog skin,
an antibacterial peptide encoded by a novel member of the dermaseptin genes family. Eur J Biochem
267: 4583–92.
[2] Balboni G., Marastoni M., Picone D., Salvadori S., Tancredi T., Temussi P. A., Tomatis R. (1990).
New features of the delta opioid receptor: conformational properties of deltorphin I analogues.
Biochem Biophys Res Commun. 169 (2): 617–22.
[3] Bartels E. J. H., Dekker D., Amiche M. (2019). Dermaseptins, Multifunctional Antimicrobial
Peptides: A Review of Their Pharmacology, Effectivity, Mechanism of Action, and Possible Future
Directions. Front Pharmacol. 26;10:1421.
[4] El Amri C., Lacombe C., Zimmerman K., Ladram A., Amiche M., Nicolas P., Bruston F. (2006). The
plasticins: membrane adsorption, lipid disorders, and biological activity. Biochemistry. 5;45(48):
14285-97.
[5] Erspamer V., Erspamer G. F., Severini C., Potenza R. L., Barra D., Mignogna G., Bianchi A. (1993).
Pharmacological studies of “sapo” from the frog Phyllomedusa bicolor skin: A drug used by the
Peruvian Matses Indians in shamanic hunting practices. Toxicon, 31(9), 1099–111.
[6] Fiori A., Cardelli P., Negri L., Savi M. R., Strom R., Erspamer V. (1997) Deltorphin transport across
the blood– brain barrier. PNAS U.S.A. 94 (17): 9469–74.
[7] Leite J. R., Silva L. P., Rodrigues M. I., Prates M. V., Brand G. D., Lacava B. M., Azevedo R. B., Bocca
A. L., Albuquerque S., Bloch C. Jr. (2005). Phylloseptins: a novel class of anti-bacterial and anti-
protozoan peptides from the Phyllomedusa genus. Peptides. 26(4): 565-73.
[8] Mor A, Chartrel N, Vaudry H, Nicolas P (1994). Skin peptide tyrosine-tyrosine, a member of the
pancreatic polypeptide family: Isolation, structure, synthesis, and endocrine activity. Proc Natl Acad
Sci USA 91: 10295–9.
[9] Pierre T. N., Seon A. A., Amiche M., Nicolas P. (2000) Phylloxin, a novel peptide antibiotic of the
dermaseptin family of antimicrobial/opioid peptide precursors. Eur J Biochem. 267(2): 370-8.
[10] Seon A. A., Pierre T. N., Redeker V., Lacombe C., Delfour A., Nicolas P., Amiche M. (2000)
Isolation, structure, synthesis, and activity of a new member of the calcitonin gene-related peptide
family from frog skin and molecular cloning of its precursor. J Biol Chem 275 (8): 5934–40.